Dom opieki – podstawowe informacje

Problem niskiej liczby narodzin noworodków jest znany nie tylko w naszym kraju. Fakt, że żyjemy coraz dłużej i tak prowadzi powoli do przeludnienia Ziemi. Konsekwencją obecnej sytuacji jest jednak to, że społeczeństwo krajów rozwiniętych coraz częściej określa się właśnie mianem starzejącego się. Prowadzi to m. in. do sytuacji, kiedy ludzie na emeryturze nie radzą sobie w codziennym życiu i wymagają opieki, której bliscy nie są w stanie im zapewnić. Są to bardzo często osoby samotne, którym zmarł drugi małżonek. Rodzina choć chciała by objąć opieką takiego człowieka, nie jest w stanie sprostać wymaganiom regularnej i całodniowej opieki, nie tracąc przy tym perspektyw zawodowych. To natomiast we współczesnym społeczeństwie jest wielkim wyrzeczeniem, gdyż wiąże się z zawróceniem z drogi do sukcesu. Tutaj na arenę wkracza właśnie państwo – a konkretnie instytucja domu opieki.

1024px-dom_opieki_spolecznej_2_w_marszalkach_nr-_631wlkpa

Kwestie formalne

Wszystkie formalne kwestie dotyczące praw i obowiązków związanych z działalnością i korzystaniem z domu opieki reguluje specjalna ustawa o pomocy społecznej z 12.03.2004 roku. Na jej podstawie oraz przy spełnieniu określonych kryteriów daje ona możliwość obywatelom danego kraju na ubieganie się o pomoc w placówce opiekuńczej. Tutaj też znaleźć można zapis na temat wytycznych i wymogów potrzebnych do utworzenia takiego domu.

Wśród domów opieki istnieje podział na różne typu działalności związanej z grupą społeczną, jaką się w nich przyjmuje. Są to:

  • – domy dla osób starszych,
  • – domu dla osób przewlekle chorych,
  • – placówki dla ludzi niepełnosprawnych intelektualnie (osobno dorośli, osobno dzieci),
  • – ośrodki dla ludzi niepełnosprawnych fizycznie,
  • – domy dla uzależnionych od alkoholu lub narkotyków.

Prowadzenie domu opieki

Jako najważniejszy organ mogący tworzyć i zarządzać domami opieki uznaje się w świetle powyższej ustawy samorząd terytorialny. Może więc to być samorząd wojewódzki, jak i jednostki zasiadające we władzach gminy (tu jednak często występuje bariera finansowa, zwłaszcza jeśli problem opieki dotyczy małej gminy). Innym organem mogącym w świetle prawa zajmować się prowadzeniem domu opieki jest Kościół katolicki oraz każdy inny związek wyznaniowy. W ustawie wymienia się także inne podmioty prawne, jak organizacje, stowarzyszenia i fundacje, które mają prawo założyć i zarządzać tą placówką opiekuńczą. Zagłębiając się w treść ustawy odnajdziemy także zapis mówiący, iż każdy obywatel (po spełnieniu określonych warunków) może wystąpić do władz o udzielenie pozwolenia na założenie takiego domu opiekuńczego.

Ustawa o pomocy społecznej

Jak już wspomnieliśmy na początku, ustawa o pomocy społecznej w naszym kraju pochodzi z pierwszego kwartału 2004 roku. Oczywiście w międzyczasie jej treść była wiele razy zmieniana (ulegała nowelizacji), by dostosować się do aktualnych problemów i potrzeb społeczeństwa polskiego. Ustawa o pomocy społecznej składa się z czterech działów:

  • – przepisy ogólne (zasady funkcjonowania i zadania opieki społecznej),
  • – charakterystyka rodzajów świadczeń (zasiłki, ulgi, domy opieki),
  • – organizacja pomocy społecznej (struktura, kontrola i pracownicy),
  • – przepisy prawne (zmiany, czasowe uchwały oraz końcowe postanowienia).

Znajomość ustawy o pomocy społecznej jest więc wymogiem, by w prawidłowy sposób móc korzystać z możliwości, jakie daje ona polskim obywatelom. To jeden ze sposobów na polepszenie życia tym, którzy tego potrzebują, a nie mają innych opcji – np. dla samotnych, starszych osób pozbawionych opieki najbliższej rodziny.

Tekst nie powstałby bez zaangażowania portalu organizacje-społeczne.pl – dziękujemy!

Może zainteresuje Cię:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *