Marzena i Tadeusz Woźniakowie nagrodzeni Hulewiczem

MEDIA. Marzena Burczycka-Woźniak i Tadeusz Woźniak – reportażyści pomorscy zostali nagrodzeni za wielką sztukę dziennikarstwa Nagrodą im. Witolda Hulewicza.

Nagrody im. Witolda Hulewicza wręczono w Domu Literatury, w Warszawie, 6 grudnia 2017 r.

Jerzy Biernacki w portalu sdp.pl uzasadnił przyznanie nagrody takimi słowami:

„Za – jak to określiło Jury – wielką sztukę dziennikarstwa Nagrody im. W. Hulewicza przyznano Marzenie Burczycka-Woźniak i Tadeuszowi Woźniakowi z Gdyni. Pani Marzena jest autorką znakomitej książki pt. „Prawda i prawo”, Romuald Karaś twierdzi, że jest to powieść nie ustępująca „Zbrodni i karze” Dostojewskiego! Autorka wielu wyśmienitych wywiadów. Tadeusz Woźniak jest współautorem leksykonu dziennikarzy Pomorza od 1945 roku. Jest działaczem SDP,  tym, który umie łączyć. Był jednym z rzeczników budowy pomnika upamiętniającego tragiczne wydarzenia Grudnia 1970 r. w Gdyni. Wybitny działacz gołębiarstwa pocztowego. Na dodatek ma szczęście: na moment przed tym, gdy zawaliła się hala w Katowicach, odszedł właśnie na chwilę od swego stoiska i dzięki temu ocalał”.

* * *

Marzena BURCZYCKA – WOŹNIAK

Marzena BURCZYCKA – WOŹNIAK. Dziennikarka. Ur. 2 czerwca 1949 r. w Poznaniu. Absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Gdańskim (1973) i Szkoły Muzycznej II st. W Gdańsku (klasa fortepianu).

Pierwsze publikacje w miesięczniku „Litery”. Redaktor działu kulturalnego „Tygodnika Morskiego” (1974-1975); publicystka w dziale kulturalnym tygodnika „Czas” (1975-1981). W stanie wojennym pozbawiona prawa wykonywania zawodu, prowadziła wraz z mężem warsztat rzemieślniczy (1982-1988). Po powrocie do zawodu uczestniczyła w reaktywowaniu przedwojennego czasopisma diecezji chełmińskiej „Pielgrzym” (1989), od 2006 roku jest zastępcą redaktora naczelnego tego wydawnictwa. Redaktor naczelna miesięcznika parafialnego „Zacheusz” w Gdyni Witominie (1995-2010).

Współpraca publicystyczna z miesięcznikami „Litery”, „Pomerania” i „Odra” oraz tygodnikiem „Życie Literackie”.

W atmosferze posierpniowego rozluźnienia cenzury, wraz z mężem Tadeuszem Wożniakiem opublikowała na łamach „Czasu” głośny wywiad na temat wypadków Grudnia 1970 na Wybrzeżu z ówczesnym wicepremierem rządu PRL Stanisławem Kociołkiem.

Autorka dwóch tomów wywiadów z biblistą, biskupem pelplińskim Janem Bernardem Szlagą – „Reportażu stamtąd nie będzie (1995 – nagroda „Media Książce”, przyznana przez trzy redakcje: Radia Plus, „Dziennika Bałtyckiego” i Telewizji Gdańsk) oraz „Na początku była miłość” (2005). Współautorka (z Tadeuszem Woźniakiem) bestselleru „Ojca Grande przepisy na zdrowe życie” (trzy tomy, 800 tys. nakładu). Autorka książki „Prawda i prawo” (literatura faktu) oraz słuchowiska „Przesyłka”, będącego adaptacją książki „Prawda i prawo” (Teatr Polskiego Radia, Program I), nagrodzonego prestiżową nagrodą im. Stefana Żeromskiego SDP (2009). Członek SDP od 1978 r.

Tadeusz Woźniak

Tadeusz Woźniak. Dziennikarz, reportażysta. Ur. 20 sierpnia 1946 r. w Gdyni. Absolwent historii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego (1970).

Debiutował w październiku 1968 r. w tygodniku studenckim „Politechnik”; w tym samym roku został korespondentem terenowym studenckiego tygodnika „itd.”, publikował również w „Dzienniku Bałtyckim” i „Głosie Wybrzeża”. W roku 1970 rozpoczyna pracę etatową w miesięczniku społeczno – kulturalnym „Litery”, specjalizuje się w reportażu; współpracuje tygodnikami „Kultura”, „Literatura”, „Życie Literackie”. Po likwidacji „Liter”, w 1974 roku podejmuje pracę w „Wieczorze Wybrzeża” i w „Walce Młodych”. W 1980 roku przenosi się do redakcji tygodnika „Czas”. W stanie wojennym pozbawiony prawa wykonywania zawodu, wspólnie z żoną prowadził warsztat rzemieślniczy (1982-1988). W roku 1989 wraca do zawodu, należy do zespołu reaktywującego przedwojenne czasopismo diecezji chełmińskiej „Pielgrzym” (1989-1992) oraz zespołu uruchamiającego w 1989 r. „Gazetę Gdańską”. W latach 1991-1998 zastępca redaktora naczelnego „Wieczoru Wybrzeża”, od 1998 roku do przejścia na emeryturę w 2006 roku w „Dzienniku Bałtyckim” jako kierownik działów: wiedzy i zdrowia, reportażu oraz oddziału „Dziennika” w Gdyni.

Laureat wielu nagród w konkursach na reportaż oraz nagrody „Wiatru od morza” środowiska studenckiego dla najciekawszego twórcy młodego pokolenia (1970) i wyróżnienia dla młodego reportażysty w konkursie im. Ksawerego Pruszyńskiego (1976). Na łamach „Czasu” zamieścił kilka głośnych reportaży społecznych i – przeprowadzoną wspólnie z żoną, Marzeną Woźniak – rozmowę z Stanisławem Kociołkiem o tragedii Grudnia 1970 na Wybrzeżu.

Współautor trzech tomów „Znanych i nieznanych” – reportaży o sławnych gdańszczanach oraz (wspólnie z żoną Marzeną Burczycką- Woźniak) bestselleru „Ojca Grande przepisy na zdrowe życie” (trzy tomy, ponad 800 tys. egzemplarzy nakładu).

Hodowca gołębi pocztowych od 1962 r., redaktor fachowego miesięcznika „Hodowca”, autor wielu reportaży o hodowlach polskich i zagranicznych.

Członek – założyciel Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Gdańskim Wydawnictwie Prasowym w 1980 roku, wiceprzewodniczący Krajowej Komisji Wydawnictw i Agencji Prasowych NSZZ „Solidarność” w Warszawie.

W SDP od 1974 roku; od 2003 roku prezes gdańskiego oddziału Stowarzyszenia. Członek Zarządu Głównego SDP.

Może zainteresuje Cię:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *