POMORZE. W wieku 92 lat zmarł Alojzy Szablewski – stoczniowiec, współtwórca i legenda „Solidarności”, popularny „Aloś”.
Uczestnik stoczniowych protestów w 1970 i 1976 r., współpracownik Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża, uczestnik strajku w sierpniu 1980 r. i w grudniu 1981 r., członek władz oficjalnych i tajnych organizacji „S” w stoczni. Przewodniczący komitetów strajkowych w Stoczni Gdańskiej w 1988 r. W latach 1991-1993 poseł na Sejm RP.
Alojzy Szablewski zmarł 30 kwietnia.
Uroczystości pogrzebowe odbędą się w piątek, 5 maja 2017 r.
O godz. 11 odprawiona zostanie msza święta pogrzebowa w kościele pw. Matki Boskiej Fatimskiej, Gdańsk – Żabianka, Plac Kardynała Stefana Wyszyńskiego 1.
Pogrzeb, po mszy świętej, na Cmentarzu w Gdańsku – Oliwie.
W 2014 r. został przez Zjazd Krajowy „Solidarności” wyróżniony tytułem Zasłużony dla NSZZ „Solidarność”.
Alojzy Szablewski (w środku) przed historyczną Bramą nr 2 Stoczni Gdańskiej.
Alojzy Szablewski, w maju 1988 r. był przewodniczącym Komitetu Strajkowego NSZZ „Solidarność” Stoczni Gdańskiej. Odegrał kluczową rolę w tym strajku. Był to pierwszy zryw – protest stoczniowców, który doprowadził w kolejnym strajku – w sierpniu 1988 r. do kapitulacji reżimu Jaruzelskiego.
Tak wspominał ten strajk po latach: Starzy zawsze mierzą siły na zamiary. Młody człowiek tego nie analizuje. Jakiś cel wyznaczony – trzeba iść. Młodzi ludzie zawsze byli odważni, nie mają nic do stracenia. I w majowym strajku byli młodzi ludzie, i atmosfera tych młodych była fantastyczna. Byli bojowi. Oni czym ryzykowali? – że stracą pracę. Ale chcieli walczyć o „Solidarność”, o poprawę bytu. I dlatego atmosfera była fantastyczna.
Alojzy Szablewski (ur. 1925 r.) – żołnierz Armii Krajowej, absolwent Wydziału Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej, w l. 1952-1990 projektant w Biurze Projektowo-Konstrukcyjnym Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Uczestnik stoczniowych protestów w 1970 i 1976 r., współpracownik Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża, uczestnik strajku w sierpniu 1980 r. i w grudniu 1981 r., członek władz oficjalnych i tajnych organizacji „S” w stoczni. Przewodniczący komitetów strajkowych w Stoczni Gdańskiej w 1988 r. W latach 1991-1993 poseł na Sejm RP, wyróżniony m.in. odznaką Zasłużony dla Stoczni Gdańskiej i Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. (źródło: „Magazyn Solidarność” nr 12/2013)
– Poznałem Alojzego Szablewskiego dobrze w czasie strajków w maju i sierpniu 1988 r. Dla nas, nowego pokolenia stoczniowców, był autorytetem. Ja wychowywałem się bez ojca, więc dla mnie w pewien sposób spełniał także i tę rolę. Lubił i doceniał nas. Myślę, że przypominaliśmy mu czasy jego młodości, gdy walczył w szeregach Armii Krajowej. Był odważny, ale też rozważny i odpowiedzialny. Robotnicy zawsze go szanowali i uważali za swojego, chociaż był inżynierem, „białym kołnierzykiem”. Po 1989 r. na krótko zaangażował się w politykę, nie ukrywał swoich prawicowych poglądów, za co spotkało go dużo ataków. Zawsze miał bardzo dobry kontakt z młodzieżą, której opowiadał o stoczni i „Solidarności”. Widziałem wielokrotnie, jak młodzi ludzie z ciekawością wsłuchiwali się w jego wspomnienia. Najważniejsze dla niego zawsze było dobro Polski. Będzie go nam brakowało, ale będziemy go wspominać. (solidarnosc.gda.pl)
