Widzowie pamiętają Krystynę Jandę jako nieustępliwą w dążeniu do prawdy Agnieszkę z „Człowieka z marmuru” i „Człowieka z żelaza” Andrzeja Wajdy oraz niezłomną Antoninę Dziwisz z „Przesłuchania” Ryszarda Bugajskiego. Te tytuły uczyniły z niej aktorską ikonę kina moralnego niepokoju.
Po roku 1989 z nadzieją i odwagą stawiła czoła nowej rzeczywistości. Powołała do życia pierwszy prywatny teatr w Polsce, a także własną fundację podejmującą działania na rzecz Kultury. Za swoje artystyczne zaangażowanie i rolę, jaką odegrała w kształtowaniu oblicza współczesnej Polski wyróżniona została tytułem „Człowieka Wolności” 25-lecia w plebiscycie TVN i Gazety Wyborczej.
– Kiedy nagle zniknęła cenzura i można było robić wszystko, to twórcy stanęli na rozstaju dróg. Jedni stali się bardzo artystowcy, inni dalej próbowali nadal robić kino polityczne i społeczne, jeszcze inni zaczęli oglądać się na świat i robić filmy quasi-komercyjne, a jeszcze inni po prostu powiedzieli, że teraz jest czas, by mówić o ludziach, opowiadać indywidualne historie. (…) Dzisiaj mamy wszystko… Reżyserzy umieją robić filmy. Wiedzą, czego chcą. Natomiast zniknęło gdzieś serce – o zmianach, które zaszły w kulturze po roku 1989 mówi Krystyna Janda. Z ikoną kina moralnego niepokoju, laureatką plebiscytu „Ludzie Wolności” rozmawiamy o ćwierćwieczu Wolności w polskiej kulturze. (źródło: legalnakultura.pl)
