Choroba Alzheimera to bardzo poważne w swoich skutkach schorzenie, które dotyka osoby starsze (głównie po 60 roku życia). Zwana jest ona otępieniem starczym, gdyż w jej wyniku dochodzi do szybkiego zanikania znajdujących się w mózgu neuronów, które są odpowiedzialne za funkcje poznawcze. Choroba ta wywołuje spustoszenie w mózgu, ponieważ w ciągu 7 do 12 lat osoba chora traci niemal połowę neuronów.
Skutkiem tego są problemy z pamięcią, a także ograniczenie, a w końcowej fazie utrata samodzielności. Oprócz tego pojawiają się zaburzenia nastroju i zachowania. Mówi się często, że wraz z osobą chorą na Alzheimera choruje cała jej rodzina i bliskie jej osoby, ponieważ osoba chora wymaga zapewnienia całodobowej opieki i pomocy nieraz w najprostszych czynnościach. Na całym świecie na Alzheimera choruje kilkanaście milionów ludzi, a w samej Polsce liczbę chorych szacuje się na około ćwierć miliona.
Metody leczenia Alzheimera
Do tej pory nie wymyślono skutecznego leku na wyleczenie choroby Alzheimera. Stosuje się w przypadku jej wystąpienia przede wszystkim leczenie, które ma zahamować rozwój choroby tak, by osoba, która na nią zapadła jak najdłużej mogła cieszyć się odpowiednią jakością życia. Ważne jest połączenie leczenia farmakologicznego z metodami niefarmakologicznymi. Dzięki temu można nie tylko złagodzić objawy choroby, ale także wydłużyć długość życia osoby dotkniętej Alzheimerem.
Leczenie farmakologiczne
Wśród środków farmakologicznego leczenia Alzheimera można znaleźć dwie standardowe grupy leków. Pierwsza z nich to leki, które zawierają inhibitory acetylocholinoesterazy takie jak rivastigmina i donepezil. Hamują one działanie acetylocholinesterazy, która jest odpowiedzialna za rozkładanie acetylocholiny wpływającej na prawidłowe funkcjonowanie mózgu (w tym funkcje związane z uczeniem się i zapamiętywaniem).
Drugą grupą leków są natomiast środki oddziałujące na znajdujące się w organizmie receptory NMDA. Wskutek wywołanego przez chorobę Alzheimera nadmiaru glutaminianu występuje w nich szum informacyjny wywołany ich stałym pobudzeniem oraz utrudniający zapamiętywanie i odtwarzanie informacji.
Najpopularniejszym środkiem wśród leków, które oddziałują na receptory NMDA jest memantyna. Blokuje ona te receptory umożliwiając odczytanie przez neurony informacji i ich przetworzenie, dzięki czemu mózg wykonuje swoją pracę prawidłowo. Leki z obu grup leków warto stosować jednocześnie, gdyż połączone ze sobą mogą w znaczny sposób poprawić zdolności umysłowe osób, które chorują na Alzheimera.
Leczenie niefarmakologiczne
Leczenie Alzheimera metodami niefarmakologicznymi obejmuje przede wszystkim aktywizację osoby chorej. Są to głównie działania o charakterze psychoterapeutycznym ukierunkowane na to by zapewnić takiej osobie jak największy komfort życia.
Wśród tych działań warto wymienić chociażby zapisywanie planu dnia i pozostawianie w różnych miejscach mieszkania karteczek przypominających najważniejsze informacje oraz afazję – czyli wymawianie w stosunku do osoby chorej prostych i krótkich zdań powoli, tak by mogła zrozumieć to co się do niej mówi czy też odpowiednią adaptację pomieszczeń. Dzięki temu można pobudzić mózg osoby chorej do większej aktywności co opóźni postęp choroby.
Warto jest także zadbać o zainteresowania osoby chorej na Alzheimera. Idealnym rozwiązaniem w tej kwestii może być przebywanie osoby chorej w domu pomocy dziennej, gdzie wraz z innymi osobami z tą przypadłością z pomocą terapeutów i psychologów może pielęgnować i rozwijać swoje pasje i zainteresowania.
Warto jest oprócz tego zadbać o to, by osoba chora w miarę możliwości miała swoje hobby domowe. Pozwoli to na odwrócenie uwagi od ogarniającej ją choroby, a dzięki pozytywnemu samopoczuciu psychicznemu także na zahamowanie nieco jej rozwoju.
Tekst napisany dla domu opieki Kaśmin prowadzącego leczenie Alzheimera w Warszawie oraz sprawującego opiekę nad osobami starszymi.
